Ayrıntısı Sık

yaz boğucu kimsesizliğinden sıyrılsaydı

bizde kalmazdı ağır hüznü

tüm bırakılmışlıkların

balkona çıkmaya üşenir sıkıntım

apartman girişlerine serinlik çökenedek

açılmaz gözlerim...

sana heveslenir ufkum

yaz ömrünü alır düşlerimin

zaman atlamayı öğreneli

kanıksadım yanımda olmayışını da...

gece hayatıyla kurtulur gün

ve bir akşam yemeğinde

ölmek isterim karşında

güze kadar uyanmamak

tatlı sarıları erken çöken günün

ilk soğuklarında

uykusuz yüzümü yıkayana kadar

ölü kalmak...

yaz köpüklü sulara çağırır acımı

tembel çaresizliğim kollarını arar

bulutsuz göğe küfürle bakar beklenti

terli ve yapayalnız

sadece seni isterim

bir senin sesini...

ayrıntısı sık aklıma düşer

çay içişinin

ikindiler de küser gölgeye

kitaplar tükenir başucumda

orta çağına dönerim hüznümün

şarkısız ağlamayı beceremem...

yaz işçiliğimi anlamaz

bir sen anlar seversin

yazın suçu yok

sen yoksun

senin de suçun yok

suçlu yokluğun...