Azra

yakamoz gölgesinde tünüyor öyle fersiz

ayaz ötesi zifir kara puslu bir gece

tufanlar yağıyor herbir yerine şehrin

kırık dökük sokak lambalarının altında

hüzzam şarkılardan bir davet çalıyor azra/il

ve gözlerimin önünde o en çaresizliğim de

eriyip mum misali dökülüyorsun kucağıma yar

kül/ler tozuyor asumana her yer duman

işte sevgili

batmanlar dolusu hayele veda ettiğim an...

kuşanıyor gökkube yanmış bedeninden limelerle

söz/ler kifayetsiz gereksiz anlamsız kalır

ses/ler suskunluğa isyan bir cümbüş alayı ile

gidiyor o en sevilen

yol sonsuza yolcu sonsuzluğa sona bir başına

hani dünler raks ederken gözlerimin yeşilinde

dokunmak sana son kez...

mamafih gece ayaz ötesi gece sis duman /azra...

.