Ba'har
١.
taranmış yüzümle dönüyorum ölü uykulardan
saçlarımdan akıyor ılgın nehirler
nar çiçeklerini kokluyorum avuçlarından
bergamot kokulu sokaktan geçerken her gün
içimde tarifi olmayan bir özlem
uzaklara, hiç gidilmeyecek yerlere
çivileniyorum yalnızlığımla koyun koyuna
yalnızlığım değiştirmiyor derisini bir an
٢.
mahvıma sebep bir gül parlıyor ebruli
tuzlu erik kokulu dudaklarında
bir ku’r’şun filizleniyor b'akışlarında
ateşliyor kirpiklerini göğsüme doğru
göğsüm kadim çağlar yangını
esmer sütü dağılıyor incir ağaçlarının
~kırmızı bir elmaya tav olalı yüreğim cehennem
kirpiğim bulut yüklü, gözlerim nem ~
٣.
kov beni cennetinden
cinnetime sebep gözlerin üzerimdeyken
yaralarımla sevişmeyi öğrendim hem
söğüt dalım
iğde kokulum
düşme gör narına aşkın
bir çocuk gibi ağız dolusu gül
mahvıma sebep bir gül parlıyor ebruli
tuzlu erik kokulu dudaklarında