Bak / Tut / Yak / Dur

Bak...

Öyle bir bak ki gözlerime

Tüm kinlerim serpilsin benden

Dökülsün yüreğimden

Bembeyaz bir kanat gibi süzüleyim gökyüzüne

Tenim yumuşacık olsun

Doğduğum gün gibi

Ayırma gözlerini gözlerimden

İsyanlarım yere batsın

Arınayım gülüm

Dağ başından dökülen kar suyu berraklığında

Tut ...

Bırakma ellerimi

Üşütme beni sıcak tut, sıcacık tut

Boranlardan al yuvana

Fırtınalarımı dindir, yıkmasın ocağımı

Buz kesen hislerimi ov avuçlarınla

Can ver bana

Kan ol damarıma

Şefkatinle felaketime ana ol

Günahlarımdan arındır

Cennetine al beni

Yak...

Sevginin sıcaklığıyla yak beni

Kor olup tutuşayım

Küllerimden hayat bulayım

Savurma rüzgarınla

Sarıl boynuma bebeğim

Hasretimi al benden

Öyle sık ki bedenimi

Bendeki sen çıksın dışarı

Farkına varayım senle nefesin tadına

Dur

Sakın gitme

Gözlerini çekme benden

Ellerimi bırakma

Tam bulmuşken seni

Gözyaşlarımdan şiir yazdırma

Karatma dünyamı

Beni

Bu halde toprağa koyma