Balık Kulağından Kolye Olurum

Önüne gelen Roma'yı yakıyor:

Hıh... Adama bak be...

Roma'yı da yakarmış.

Sanki başka bir yer yakmış gibi...

Üstelik Roma'yı Neron yaktı;

Bitti, kül oldu ve yok oluşunun şerefine

Yarı çıplak güzel kadınların elinden

Altın kâseler içinde şaraplar içildi.

Ben ise aşkımın büyük kundakçısıyım;

O kadın neden yanıyor sanıyorsunuz?

Cehennemi de ben ateşe verdim;

Henüz kimse söndüremedi!

Ama bir gün, aşkımın

Küllerinin üstündeki imparatorluğu

Denizlere armağan edeceğim:

Mavi sularda dünyayı dolaşacağım,

Yorulursam eğer bir gün,

Yosun olurum belki,

Belki de balık!

Bin yıl sonra belki

Tazecik bir kızın kuğu gibi boynunda

Balık kulağından kolye olurum.

Şöyle hemen memelerinin üstünde:

İşte o zaman bin yıl kalırım orada!

Hep yanacak değiliz ya...

Oh, be... Buz gibi sıcak ve kırmızı.

İstanbul, 1973-1994