Bana Ağlamayı Öğret Anne

Asılsız bir ilan gibi görülürse insan olmak

En ucuz ölüm biçimi olur elbette yaşamak

Şimdi ben doğmaya utanan

Bir gün gibi yaralıyım

Vurdumduymazlığıma tetik çekiyor

İyimser duygularım

Her ihtimalin arkasında gözyaşı

Her ihtimalin yanında ağıt

Hangi geceye girsem yanıyor

Nereye dokunsam kanıyor

İçimdeki acıyı tutuşturan

Bir alev topu oldu bakışlarım

Gözyaşlarımı biriktirdim yüreğimde

Erkekler ağlamaz deme

Bana ağlamayı öğret anne

Acısını ağıtlara döken ananın

Tabutun önünde taşa dönmüş babanın

Sancılı yüreğine

Vebalimi deva diye sürmeliyim

Çocuk gözlerindeki dehşete

İnsan ürünü vahşete ağlamalıyım

Bana ağlamayı öğret anne, bana ağlamayı

Yaşamak umudun mavisinde

Yaşamak gülüşlerin kalbe vurduğu yerde

Şimdi haramiler var şehirlerde

Şimdi vakitler ölüme ayarlı

Şimdi vazifeli kurşunlar

Var oluşun bir numaralı sanığını vuracak

Yasaklanacak insanoğluna insanca yaşamak

Zabıtlara geçmiş kimlikler

Sevdanın hükmü kalır mı anne

Süngünün ucunda yürekler

Anne ben

Vicdanını satıp sermaye yapanları gördüm

Yaratanı unutup

Şeytana tapanları gördüm

Erkekler ağlamaz deme

Bana ağlamayı öğret anne

Cinnet pazarlarında pazarlanan canlara

Niyet kuşları önünde dökülen kanlara

Vebalimi deva diye sürmeliyim

İnsanlığın acizliğine

Şanın şerefin ucuzluğuna ağlamalıyım

Bana ağlamayı öğret anne, bana ağlamayı

Acı değişmiyor anne değişmeyecek de

Hayat ucuz bir roman gibi okunacak hep

Hayaller bir bir kurutuluyor

Ömür defterleri arasında

Sitem iklimlerinde

Kırk kahır yağmurlarıyla besleniyor gözler

Çağa mühür vurmuş ölüm tacirleri

Çağdaşlığın sancısını çekmek yok

İnsan olmanın acemiliğinden utanma yok

Tanrım bir dil verseydi

Konuşabilseydi Yusuf yüzlüler

Sorabilseydi kravatlı amcalara

Neyin bedelini ödediler

Anne ben hayalleri içinde ölenleri gördüm

Aynı gün

Umutlarının cenazesini taşıyanları gördüm

Anne ben kendi cesedini gömenleri gördüm

Erkekler ağlamaz deme

Bana ağlamayı öğret anne

Şahadete gönderilen körpe bedenlere

Kahpe kurşunlara adres gösterilenlere

Vebalimi deva diye sürmeliyim

Kulun kula taptığına

Namussuzların asalet sattığına ağlamalıyım