Başkalaşım

gözler ki düştü ummana

yanmanın tadına doyamadan

bir güneş göremeden

ki gözlerimiz sürgülü

tutkulara tutsaktı yaşadıklarımız

kimse bilmedi küskünlüğümü

düşürdükçe gözlerini yere

susuyordu tüm sorgular

ve kılı kırk yararcasına bir sitem

yağmurlara karışıp akıyordu

ellerimin arasında kan görüyordum

yürüdükçe beynime oksijenler

iç çekiyordum

tıkanmışlığında boğazıma

açlık sevgiye

bulamayacağın bir yol

tabelasız...

öylece dürüm yaptım kelimeleri

ve sundum sana

ayransız

kuru kuru belki

ama sade

saf

ellerimi çektim sonra

ay hilale dönmüştü

kaçıyordu sanırım karanlıktan

ya da kaçırıyordu yüzünü benden

haykırışlarımdan çaresizlik akıyordu

oluk oluk nefes çıkıyordu

seni mi haykırıyordu

neredeydi kaybettiğim

rüzgarlarda uçuyor düşlerim

hiç koklamadım ben seni

nasıl hissetmiştim varlığını

karışırken aşkım hüzne

dönüyordum

bir dönüşle

metamorfoz...

yandığım anda

buharlaşma...