Başlamadan Biten Hasret Türküsü

Yoldan geçen yıldızları saymak gibi değil memleket

Kıyıdaki fenerleri toplamak gibi

Hepsini sokuverirsin koynuna

Her yanın işitmeli o kokuyu

Kollarınla başının altına sarmaladığın

O bebeğin kalbinde yaşamak gibi

İki yürek arasına pamuk sıkıştırırsın

Olsun varsın kıyamet

Memleket

Giderken yalnız değilim demek gibi

Memleket hayalin dokunduğu o ılık şey

Yanaklarını öpen

O ilk

O son

Memleket sadece içine dolan o esintinin

Ta kendisi

Bir kaya tutmalı yüreğini

Kalmamalı bu iş

Heyecan dalgalarının insafına

Memleket

Umuda kürek çekmek gibi

Memleket sevdayı aydınlıkta aramak gibi

Karanlığa saklamak gibi bütün umutları

3 tarafı su elinin

Avuçlarının altında ise dünya

Aya var ya aya

O aya nın tam ortasında

Ata yı hissedersin ya

İşte öyle bir şey memleket

Hep dokunuşların hislerle buluştuğu o yerde

Uykuya hazırlanır gibi değil

Huzura yelken açar gibi açmak kollarını

Griniç i anıt kabir sanmak gibi memleket

Hep çocuk kalmak gibi

Aşk ın daha fazlası için isyan ettiği yerde memleket

Direnişin inanca hizmet ettiği yerde

Ayaklarının yere değmediği

İşte o nun olduğu

O yerde memleket

Hep orda olmasını istersin ya

İşte tam orada memleket

Yaşamın tarifsiz yolunda giden treni

Tek istasyondur işte memleket

Cennet öncesi imtihanı

Seyircinin önünde oynamak şansı

*10 dakikalık bir telefon görüşmesi arasından sonra

Memleket

Sen can verirsin

O seni yerden yere vurur ya

Öyle bir şey işte

Memleket

Memleket kavuştun sandığın an

Geri dönülmez o girdaba atılmak gibi

Yanlış anladığını anlamak gibi aşk ı

Ulan kavrulmak gibi

Memleket

O nuda o nuda

bırakmak gibi

Bir kere dokunmuşsun ya

Sanki bir daha dokunmak yasakmış gibi

Memleket

Bu bende ki ise geri dönmek

Henüz sarılmamışken sevgiliye

Onca hasreti yaşamadan

Gözlerimle gömmek gibi memleketime

Kaderin ayakta tuttukları değil

İnanç ın yalancı zaferleriymiş

Memleket

Hayal mezarlığı gibi memleket

Mezarların içinde nice

Çalkantılı parçalanmış yok olmuş

Başladığı gibi bitemeyen şiirlerle dolu memleket

Karanlıkta kaybolmuşken sahildeki fenerler

Sözüm geri

Affedin beni

Hissiz bedenim benle geri dönecek

Siz söyleyin bana

Ben bu mekansız kalmış ruhu

Hangi mabedine emanet edeceğim

Söyle yi verin neresine

Memleketiminin

Onsuz kalmadım ben memleketsiz kaldım

Hoşçakalın