Ben Aşkı Sevdim Aşk Sevmedi

Ben aşkı sevdim sevgili; ama aşk sevmedi ağlayan yüreğimi...

Renginin düşmediği tek bir satır yok şiirlerimde

yüreğimde tek bir yol...

tenime dokunmayan tek bir gölgen,

gözlerimde demlenmeyen hiçbir acın yok.

Ve aldığım tek bir nefes yok senin olmadığın yerde

Ben seni bir serçenin gözyaşındaki kutsallık kadar sevdim

Bilirsin, serçe ağlayınca can verirmiş.

Kehribar gülüşlerine aklımı astım

Gözlerim sende saklı

Dünya denen cennete isteyerek kör baktım.

Ayaklarım sana gelirken; sen hep keskin dönüşlerde kaldın

Uzatsan ellerini mutluluğa akardın.

Sen,ihanetin baharını yaşarken

Beni yalnızlığın sonbaharına bıraktın

Şimdi ;

Soğuk gecelerde içimi ısıtıyorum,

Buz tutmuş gözlerinle.

Adına yazılmış sevdalar büyütüyorum gözbebeklerimde

Çehresi dağınık sözcüklerden devrik cümleler kurarak,

Şiirler döküyorum dizlerinin dibine.

Ellerimi alnıma bıraktığın kara yazgının üstüne kapadım

Resmini bastım bağrımdaki yaraya.

Belki gözlerim sana bakar gibi bakmıyor insanlara

Aşk oyununda sahnelenen oyun eskidi kim bilir?

Ama : hala sen deyince avuçlarım ısınır.

Sen ki gözleri katran kara,gülüşleri kehribar

Ellerinden mutluluk içtiğim kadın..!

Sözlerinde zehr-i şerbet edası

Dokunuşun bin ölümün alası...

Bil ki:

Seni sevmek bana sanattır.

Ki seni sevmek Allah'tan bana farzdır...