Ben Bir Kuklayım Siz

İperinden kopmuş bir kuklanın

Şaşkınlığıydı gözlerindeki

Şimdi ne olacak?

Susmalarını balkonuna sakladığı

Saksıda büyüten

Kadın!

Dolama iplerini boynuna

Hiçbir acı darağacı olmaz

Düşlerine

Ellerini uzattıkça yaklaşmaz

Yıldızlar

Ama uzat ellerini

Belki de değer bir yüreğe

Başka yıldızlara sevdalanmış

Bir kimsesize...

İzin ver öpeyim gözlerinden

Gözlerinin içine hapsettiğin

O küçücük kızın sevdasından

Gözbebeklerinin konaklığında

Kaç yılı devirir

Bir yalnızlıktır

Mayamızda fazla kaçan

Ondan mıdır tüm sevdalarda

Bir yalnızlığı özleyişimiz

Durmadan

Kim sever şimdi bizi

Aynaların üstünü örten

İki ucube yürekli

Kim sever şimdi...

Biz sevememişken

Bizi...

Açma aynaları

Açtıkça kanıyorum

Gördüğüm ben olamam

Ben gözbebeklerinden öğrenmiştim kendimi

Hangisi benim şimdi

Aksine düşen o küçük kız mı

Yoksa aynaların lanetinde ki ben mi?

Ne olur cevap verme bana...