Ben Dönersem Sevinme
Bekleme döndüğümde ya varsın yada yoksun
Huzuru kaçan ceylan kırk tepede dert arar
Varlık denen illetin yokluğunda da yoksun
Ülkesinden sürülmüş şahlar kendine yanar
Volkanları üşüten sevdanın ayazında
Hayalin uzaklaşıp bir meçhul yerde donar
Toprağı açmak için çırpınan bir çekirdek
Çekirdeğin içinde hayat diyen biri var
Ölümün ipi onda bir gün gelip çekecek
Uzatacak elini özlediğin kutlu yar
Her mevsimde yanacak tükenecek yanarak
Cemrelere can atan ateşe giden bahar
Ben dönersen sevinme yara bere içinde
Yakıp yaşatır beni cürümümden doğan nar
Bütün şiirler ekşir dudak değmez biçimde
Yok olur dönüşümde gül bülbül gülşen bahar
Rüyamı süsleyen o siluetin bak kimde
Hangi gönül sarayı onu içinde tutar
Kuşlar gelecek bensiz rüzgar garip esecek
Kırılan mahzun kalbi yakıp gider ahüzar
Dudak büktüğün güller sitemlenip küsecek
Bülbülün telaşıyla güllere düşmesin kar
Bedenim tutuşurken tabutum buz kesecek
Yolumun düştüğü yer benim ile günahkar