Ben Mahkumum Seni Sensiz Yaşamaya

Söz vemiştim kendime,seni unutmaya yemin etmiştim

İlk önce ismini dudaklarıma yasakladım

Ama yüreğime bunu anlatamadım

Şimdi dört duvar arasında,senin yokluğunda

İçimde mapus haline getirdiğim sevginle yaşıyorum

Bir kere duysadım o güzel sesini

Hiç olmazsa nefesini

Ama ben mahkumum seni sensiz yaşamaya

Zaten hep böyle olmadımı

Kaç kere gömüldüm zindan gecelere

Bir yudum sevgine susarken

Ben sana aç gezerken

En çok seni ben severken

Neden senin yanında ben değil

Hep eller vardı neden?