Ben Yolumu Çizdim Sen Olmadan Gidiyorum
Bu son şiirim senin için yazdığım
Bu bir veda..
Elveda diyorum
Anlıyor musun?
Ben yolumu çizdim
Sen olmadan
Yalnız gidiyorum.
Sevmesen de beni
Bir nokta kadar..
Ben aşkımı denizlere emanet ediyorum.
Ne zaman bir deniz görürsen..
Uçan her martının gözlerinden
Sana bakacağım.
Belki de
Mutlu olduğumuz günleri düşünüp
Hıçkırık seslerimi
Dalgaların kıyıya vurduğu seslerde gizleyip
Avaz avaz ağlayacağım.
Sen hiç bilmeyeceksin...
Ne olursa..
Nasıl olursa..
Kim ne söylerse söylesin.
Buraya kadar...
Umutsuz bekleyişlerime son verdim artık.
O perde arkasından yollarını gözlemek..
Her telefon sesinde
Yüreğimdeki o tarifsiz heyecanlar
Bitti...
Kapımın zili
Gecenin hangi geç saatlerinde çalarsa çalsın
Umurumda değil.
Beklediğim kimse yok.
Bundan sonra kimseyi beklemeyeceğim
Andım olsun.
Oysa bir kez çağırsaydın
Bir kez olsun gel deseydin..
Bir gülüşüne
Dünyayı tepe taklak ederdim.
Ellerin ellerimi tutsa..
Dudağın dudağıma dokunsa..
Sarılıp kucaklasan..
Aşk ateşi ile yansam da..
İsteseydin / O AN..
Senin için en acımasız
En tarifsiz ölümlere bile
Gözü kapalı giderdim.
İsteseydin /O AN..
Gözlerinin içine bakarak..
Zil zurna olmuş
Bir sarhoş gibi naralar atarak..
Yalnız seni sevdiğimi
Binlerce kez söylerdim...
Bir güzelliğine bin katarak...
Yeniden beraber olmak için
Vakit çok geç..
Özlemlerim bitti..
Yaşanılası bir sevda vardı.
Yaşandı ve bitti.
Korkularımı
Korkusuzca yendim.
Senden yana beklentilerimi
Geçen zaman tüketti
Yalnızlığıma karşı güçlendim.
Yalnız kalmak
Sensiz olmak değilmiş meğer
Geç anladım.
Senden sonra
Kaybedecek hiç bir şeyim kalmadı..
Bildiğin gibi değilim.
Ben de değiştim.
Kendimden çok uzaklardayım.
Geçmişten kalan tatlı hüzünlerimle
Şimdi kendimi
Çok uzaklardan seyretmekteyim.
Evet hüzün bakışlım..
Yalnızca sevilmeyi isteyip
Sevmeyeni bilmeyenim..
Gidip de gelmeyenim.
Buraya kadar...
Bu son şiirim senin için yazdığım..
Bu bir veda..
Sana elveda diyorum
Anlıyor musun ?
Ben yolumu çizdim
Sen olmadan
Yalnız gidiyorum.