Beni Bıraktığın Uçurum

Buluşacağız bir dağın yamacında

Elimizde birer ip

Salınacağız derin uçurumlara

Ansızın koparken tutunduğum ipim

Sol yanıma bir kaya parçası saplanacak

Kanım damlayacak dere yataklarına

O gece kurtlar ağlayacak

Kuşlar ağlayacak

Dağ keçileri ağlayacak

Solacak bütün doğa

Suyu çekilince göllerin

Aç, sersefil hayvanlar ağlayacak

Bir avcı kurşunu koparacak ipimi

Tekrar düşeceğim

Bedenim yere çarpacak

Ama kanım hep o kayada kalacak

Solacak dağ çiçekleri

Bu dağlar, bu taşlar ağlayacak

Sessiz bir kartal süzülecek ufuklarımda

Dudaklarım kurumuş

Bir damla suya hasret kalmış

Bir karanfil kokusu

Saracak yine dört yanımı

Kanım tamamen boşalınca damardan

Yüzümde bir gülümseme

Ölmek bir dağ yamacında

Eşsiz bir çiçeği ararken

Bitecek ömrüm gün batarken

Kurtlar ağlayacak

Kuşlar ağlayacak

Dağlar ağlayacak

Dağ keçileri ağlayacak

Ben kendime ağlayacağım

Eşsiz bir çiçeği ararken

Toprak olacağım

Kimse duymayacak

Bir gün tekrar geleceksin o dağa

Üzerimde yürüyeceksin

Saçlarında eşsiz bir çiçek

Tohumu düşecek toprağa

Sonra mevsimler gelecek

Mevsimler geçecek

Eşsiz bir çiçek açacak toprağımda

Haberin bile olmayacak