Benim Şehrim

Bak karşında bir şehir

Caddeleri giden sonsuzlukta

Tek başınasın

Ölümü bekleyen soğukta

Kimse yok, bomboş sokaklar

Kimse yok, bomboş hayaller

Bir zamanlar kalabalıktı bu şehir

Her taraf beton yığını

Her taraf insan

Bir de havayı sarmış koyu bir duman

Ağaç yoktu burada

Fabrikalar vardı

Bir güneşe hasrettik

Sokakları çok dardı

Aşk uğramazdı bu şehre

Sevgiler yalandı

Günübirlik sevdalar

Bir de yalanlar vardı

Gece olunca hayat

Başlardı tüm günahlar

Gündüz olunca yine

Alınırdı canlar

Bir manşet atılırdı

Çöpte bulunmuş bir ceset

Belki yeni doğmuş bir bebek

Belki yüreği kararmış bir haset

Bak gülümsüyor sana

Yok olmuş bir umut

Belki gelir yine

Bırakma ellerimi sıkı tut

Bu benim şehrim

Yalanıyla, dolanıyla

Yerdeki tozu, gökteki dumanıyla

Gecesi günah, gündüzü yalanıyla

Burası benim şehrim

11/02/2011-Adana