Beraat

( Efkâr )

Siyahî tülünü

çekti yine

gece üzerimize

Sildi

dudaklarımdan

tebessümlerimi

Sus pus

oldu

gözümde

alem

Suretim

yeksan olmuş

yerle bir

ruhum.

( Esaret )

Zindanımın

İzbe

kuytularında

Savruluyorum

yalancı

gölgelerle

Duyan yok

çığlıklarımı

Perçinlenmiş

karanlıklar

gözlerime

Bir katre

aydınlığına

hasret

Gözyaşlarımla

her damlada

biraz daha

yaşlanıyorum.

( Beraat )

Gül kokulu

nefesini

üflüyor sûr'a

İsrafil

Sin'dikçe tenime

soluğun

bir adım daha

yaklaşıyor işte

can'a reha

ve

Dudaklarından

aldığım

beraatimle

sonsuzluk şerbetinin

tadı kalır

dilimde