Bıktım Bu Ezberden

baharlar yalayıp geçerken kırıntı düşlerimi

ben yitiyorum olmadık ayazlarında

yakıyorum sinir uçları sınırlarda

kaskatı kesiliyor mor uçlu parmaklarım

ve bileniyorum çam kokulu şafaklara

bir vurgundan arda kalan

ikinci sınıflığımızdı

yakılan insanlığımızın adresiydi

pul zarfın arkasına ekli

akıl malulen emekli

ve

vurana ağam vurulana paşam

toprağıma mülteci düşerim

ilkel bir kabile hesaplaşmasına feda edilirken gözyaşları

çöplerden bombalar patlamakta

iki yüzlü düzenbazlıklarla

içim kanatılmakta

gözlerim çamurla sıvanır

direncim sınanmakta

siz yiyip yiyip tıksıranlar

siz şiddet üretimli iktidarsızlar

siz harami sofralarından açlığa müttefik yobazlar

slogan bezirganları

sözüm ona strateji uzmanları

nerede neyi çözdünüz

bırakın bırakın artık

bırakın bu palavraları

sözüm size

siz kan emici yarasalar

siz politbüro kafalar

pravda puntolu yazarlar

siz bağırsakları pörsümüş kabızlar

siz pentagon patentli dehalar

imf 'li tüccarlar

doymadınız mı daha kana

daha ne kadar

sonrada

sen misin sen

evet benim ben kadar

sövdüğünüz kadar ben

vurduğunuz kadar benden

yeter artık

bıktım bu ezberden