Bilenmek

Gün geçtikçe bilenirsin hayata karşı

İşte burası aşkların insanlığın kuruşa satıldığı çarşı

Bir bardak çayda nemlenir yüzü kırışık yaşlı

Beğenmediğinler kraldır dünyada.

Yok, artık bu sabah, sabanı çekecek öküzün,

Vah dediğinler fermandır.

İçinde dehlere vurur hüzün alaca karanlıkta.

Solursun gökdelenince kaçarsın rüzgârdan

Kepenek indirir sana son seviştiğin yorgan

Deli taylar şevkini kırar, angarya yokuşunda dirilir zaman.

Kılıf giydirir sana son uşak, dinlenirsin sustuğun an.

Dökülür karsız tepelerden susar atık gönlündeki şevk

Bazen hayatı dinlersin annenin kucağında ninni gibi

Oysa kara üzümler sıkılmış bahçende salkımlar dert.

Elersin hayatı sarhoş elek altı olduğun kadar

Katran karası yüzün, umut'un beyaza yoğrulmuş gibi.

Sebep ki arandığın dağlarda yeşilini unutmuş ağacın dalı

Kovan yok ki, netsin arı.. silsin bahtındaki balı.

İnsan, insan olmadıktan sonra, sormasına gerek yok hâl'ı

Her gelen götürüyor omuzlarında nasıl olsa sal'ı

Kuşun sesi kalır yeşilini yitirmiş, rafların tozlu yeri kurt kapanı

Dinlenecek yer ararken götüremezsin mihrab'ı.