Biliyor musun / Vuslat

Dolu dolu caddelerde yalnızlık bir bana yakışır

Bir bende şık,

Yüreğim sana meftun, bir sana aşık.

Yine Ağustos susuzluğu tadındayım

Bir sana yanar içim.

Anla artık sevgili, sensiz ben yokum yok. Sensiz bir hiçim.

Biliyor musun ! Ben kimsenin um'runda olmadım

Ne de ezberinde.

Bâri senin umrunda olayım. Yüreğinde, en derinde.

Yoksa, sende mi vuracaksın beni eller gibi kahbece sırtımdan

Utanmadan.

Nasıl müsaade edecek buna bilmem, sinendeki sevdan

Şehir dolup dolup taşmakta, ana-baba günü her yer

Lâkin; Sokaklarım ıssız

Ben deli-divaneyken sana, sen, hiç mi özlemedin beni, ah be hayırsız.

Yıldızları mı dökeyim istiyorsun illede yollarına

Yoksa gülleri mi?

Ah bir bilseydin, böyle naz mı ederdin, bekler miydin sanırsın, şu perişan hallerimi.

Hele gece olunca, çocuklaşır ağlarım. Duvarların bir dili olsa da konuşa

Ah be canısı.

Daha kaç mevsim gerek vuslata, ey ömrümün yarısı

Dua dua istedim, yalvadım Rabbime, kâh'ı gündüz, kâ'hı gece

Seni bana versin diye.

Kana kana içmek, doymak için sevgiye.

Lâkin istemek de yetmiyormuş bazen

Yazıldıysa kaderin, karadan daha kara.

Söyle ey sevginin sahibi ! Vuslat'ı yazdın ömrüme, hangi yaza, bahara