Bir Adım Önüm Kör Sen Olmadan

Göremiyorum

Bir adım önüm kör sen olmadan

Tek papatyaları görüyorum

Onlarda bakmıyorlar kahırlarından

Kalpsiz bir insan oldum

Esprilerim sen gülmeden boş

Haybeden yaşıyorum hayatı

Düşünüyorum da seni görsem şimdi

Kalbimin içinde sunsam sana gözyaşlarımı

Hayal kuruyorum aldırma

Gerçekleştiremeyeceğim hayaller bunlar

Aslında belki olur; ama yok

Sen mağribi tuttun ben maşruğu

Ayrılırsak bu yerlerden

Kesilir tüm âşıkların soluğu

Senden sonra sigaraya başladım

Duman duman çekiyorum hayatı içime

Biliyorum hiç sevmezsin

Lakin başka çare bulamadım özlemlerine

Geceleri sorarsan aynı

Beni sorma zaten

Yaşayan bir kadavra

Okulda seninle oturduğum bankta oturuyor

Senin ellerini tutuyorum hala

Hala yıldızları anlatıyor

Ve hala iyi espri yapıyorum

Seninkileri özlüyorum

Caddenin ortasına oturup

Seni düşünüyorum

Buradayım; gidiyorum

Bıraktıkların aklımın en berrak yerinde

Merzifon da soluduğum havayı

Bir sen bir de benim için soluyorum

Sözün özümü, özlüyorum be papatya

Özlüyorum, özlüyorum?