Bir Iki Üç Bir Ik...

Sen yok musun sen

Gönlümü alıp dağlarda yorduran

Sesimi göklere çıkarıp

Varlığıyla avutan

Kainat bir şarkı söyler bu saatte

En ince zerafetiyle yanarken simalar

Bir devrim var içimde

Bir imge var içimde

Bir serüven var

İçli tınım dünyayı dolaştı

Varlığım elinde bir oyuncak

Yaş ver birazcık gözlerime

Bu sürgün nehrin suyunda ruhum

Harap

Serseri

Üzgün

Ben seni gördüm göreli

Sakin gözlerim derunda

Emanetin benimdir

Giz yüklü dudaklarımla

Belediye başkanına sesleniyorum

Parke taşlarını iyi sürün sokaklara

Kaldırımlar yükümü taşıyamıyor