//*bir Kent Daha Düşüyor ...

Tıpkı beni yol ettiğin o akşamın yağmur taneleri gibi

Uçsuz bucaksız bir faya doluşuyor hüzün

Gün böyle mayalanıyormuş

Rengi böyle ıslanıyormuş sevdanın

Böyle büyüyormuş yürekteki habis ur

Ayırdında olmaksızın gölgelerine kör düğüm atarak

Yol veriyormuşuz yeraltı acılarımıza

Peşinden koşa koşa

Başka yollar kazıyormuşum özüne uzanmak için senin

Kaçıncı tövbeyi etmemi bekler ki bu işkence

Hangi tövbedeyken beni öpmeye gelir bu aşk?

Hep aynı sorular işte.

Uçsuz bucaksız fayların bitiminde miyizdir

Yürekteki uru dağlar mı iki dudak arasından dökülen ateş

Rengi dönüşür mü maviye sevdanın

Nasıl,söyle nasıl bilelim

Korkum o ki birazdan

Kapımı yeniden çalmak için bir başka med-cezirin ayak sesleri

Çoğalmaya durur

Çımıl çımıl olgunlaşır bir ıstırap

Ah sevdiceğim

Ah çöl alazlarıyla başı belalarda olan Antonia Vivaldi

Bilmeden bir ah'ı daha eziyorum dişlerimin arasında

Kocaman bir kent daha düşüyor çünkü şu anda

Tıpkı beni yol ettiğin o akşama benzer bir zamanda

Adını koyamadığım bu yalnızlığın sığ sularında

Soluksuz kalarak