Bir Sabah Çekip Gittin

Bir sabah çekip gittin

Beni hiç düşünmeden hiç

Sessizce giderken arkana bile bakmadın

Gözlerin dolmadı

Gözlerime bakarken

Ellerine uzanmak isterken ben

Sen çekerken ellerini ellerin titremedi bile

Ağlayamadım şaşkınlığımla

Kızamadım sana çöktüğümde dizlerimin üzerine

Sevda sözleri beklerken dudaklarından

Ayrılığı söyledin bir katilin soğuk kanlığıyla

Bir ben değil şaşırmıştı arş-ı ala

Biliyorsun değil mi?

Ben bir Anka değilim küllerimden doğayım

Küllerim savruldu ıslak toprağa

Ölü benimin üzerinde şimdi canlı bir toprak

Senin koynunda uyumayı beklerken

Toprağa sarılırken buldum kendimi

Senin sözlerinden sıcaktı toprak

Üzerimi kar kapladı

Yaktığın ateş yinede sönmedi...