Bir Sapan Aralığındayım

önce tırpanlanmıştı gelincikler

sonra küllenmişti toprak

çınarlar saklısındaydı dağların

ürkütülmüştü yaprak

şimdi

beyaza cemre düştü

artık sular toprağa yürüyor

solmuş heybelerde

renkler mozaik örüyor

yeniden düğümleniyor umutlar

çekiliyor karanlıkların pimi

bak nasıl da kaçışıyor puştlar

taş duvarlar büyür mü hiç

hangi tecrit kelepçe olur kardelen inadına

yanıldı ezber

çözüldü hece hece

sular toprağa yürüdü

güne devrildi gece

gölgeler küçülürken içine

güneş yürüyor

ve

büyüyor

evriliyor koca bir ülke

ey yar

bir sapan aralığındayım şimdi

doğacak günü bekle

kabaran omuzlarım düşecek

çakallar inlerine çekildiğinde

ellerimizle boyanacak o görkemli atlas

çivit bir maviye sofra kuracağız yine