Bir Varmış İki Yokmuş

Bir varmış iki yokmuş, bir garip şair varmış

Emeklemiş bir zaman, sonradan işi çözmüş

Kör topal kalemini, yara aldıkça sarmış

Edebiyat çok yönlü zorla girişi çözmüş...

Ufaktan adımlayıp sırrını aralamış

Uçsuz bucaksız sanki şaşırıp duraklamış

İmgelere asılmış tutunup konaklamış

Uzanmış kıyısına düş deryasında yüzmüş...

Şairlerle tanışmış, hoşbeş sohbetler etmiş

Sayamamış kaç kişi bir değil sanki yetmiş

Karabasanlar koşmuş o an şairler gitmiş

Garibim ayılınca sinirlenip de kızmış...

Artık uyku tutar mı uzanıp koyun saymış

Saydıkça bitmez olmuş, bu huyundan da caymış

Yakalamış birini o da elinden kaymış

Kara kara düşünmüş kendi kendini süzmüş...

Birden kalemi kapmış, oturup da geriden

Sallamış ötelerden birazcık da beriden

Düşünüp taşınmadan karalamış seriden

Gözünden yaşlar akmış anlamış ki öksüzmüş...

21.12.2014