Bir Yaprak Gibi

Nasıl olmuş da bir tufan kopmuş

Almış götürmüş

Sürükleyerek ardınca

Bir köşede mahzun

Ve etik olmayan

Derin rüyalarda bırakarak

Küstüre küstüre bir şairi

Bir damla düşse yanacak

Damlaya damlaya

Gökyüzü

Ve alabildiğince bahar,

Kokularında çocuksu ve hiperaktif.

Oldukça da eski kafalı bir genç

Delikanlı sevdalara tutulmuş

Küsmüş ve dökmüş içini

Avazı çıktığı kadar

Susarak

İs kokulu bembeyaz yapraklara

Kendini şair sanan müptedi bir adam

Ve bulutlara tutunmuş

Olanca ıssız bir gökyüzü bulmuş

Çocuksu ve gülünç

Bir türkü tutturmuş

Savrulmuş

Bir yaprak gibi

Ordan oraya...