Bir Zaman

Uzanmışım yatıyorum öylece

Sessiz sakin kimsecikler yok yanımda

Kapamışım gözlerimi

Dünyayı dinliyorum öylece

Güneş ısıtıyor yüzümü önce

Sonra göz kapaklarım kızarıklaşıyor

Kulaklarıma gelen sesler

Yavaş yavaş tekleşiyor

Zihnimde yankılanan bu seda

Gittikçe netleşiyor

O'na çağırıyor biri usulca

Kuşlar O'nu anıyor

Dalgalar her seferde

Ayrı ayrı sesleniyor

Arılar O'nun adını uğulduyor

Hafifliyorum bir tüy kadar

Usulca yükseliyorum

Yoldaş oluyorum uçan kuşlara

Arşı da geçip devrana çıkıyorum

Koca alem halka halka

Merkezden geliyor bu ses

Genişliyor benliğim

Kayboluyor senliğim

Kalbim O'nu atıyor

Gözüm O'nu arıyor

Canım O'nu çekiyor

Her şeyimle bekliyorum

Ve işte o an!

Hissediyorum

Duyuyorum

Duruyor cümle alem

Yazmıyor kalem

Konuşmuyor dil

Biliyorum

Tadıyorum

İşte o zaman

'Yaşıyorum' diyorum...