Bırakarak

birgün gideceğim ama seni bırakmayarak

bir yalnızlığım değişmeyecek

gece uykusuzluklarımda açmayacaksın

güne küs gece çiçekleri gibi

açmayacaksın bir daha beynimin ortasında...

seni sevmek en büyük yalnızlığım olsa da

çoğaltacağım yalnızlığımı

ne kendimi ne seni bırakarak

bir öğle ortası günlük ve durağan

bir yürüyüşün amaçsız kaderine