Bittiğin Yerden Başla Şair

Yarını olmayan düşünceler peydahlıyorum gecenin ücra köşesinde

Sakıncalı dakikalardan faydalı kimlikler çıkarmak sana mı kaldı şair...

Göze gelmiş bir aşkın baharını yaşamadan

Kışında buz kesiği yanıklarla uğraşıyorsun

Şimdi temmuza yelken açmak varken huzurun sofrasında

Eylülün matemine sarılarak

saçındaki akları düşünmek sana mı düştü şair...

Oysa gözlerinde mutluluk vardı,ellerin cennet bahçesi

Dilinden söz kaleminden öz dökülürdü

Güneşli her sabaha

Kaybetmek acıtır bilirim...

Ölüm emroldu diye

Geceye küsüp güne susmak sana yakışır mı şair...

Gözleri bir katre suydu

İçtin...

Sesi ezan-ı mukaddes kadar berraktı

Taptın...

Teni misk-i amber misaliydi

İçine çektin

Onsuzluk ölüm derdin

Azrail gelmeden ölmeye mi yeltendin şair...

Hadi tut ellerinden yaşadığın hayatı

Aldığın her nefes şükretmeye sebeptir

Hatıralar yaşatır acıları,

acılardan mutluluklar doğur şair

Al kalemi eline

Bittiğin yerden başla şair...