Boz Geyik Gülüşünde Yorgundum Şafakta Kaç Nabız

Tekmil seslenimlere karşı

öksürük çocukları gelirler,

uyuyordu babalarımız

zile ben basamadım o yüzden,

boz geyik gülüşünde

yorgundum şafakta kaç nabız,

andırıp güneşe küstüm,

gelin güvey yarılarında kalmışlığın,

ötesi olurdu

anlamaz olur muyum,

devam ederdi

karşıdan gelen az tanıdıklarla

yüzümüzü utanarak çevirdiğimiz anlara

bulmak olası uğursuzluğun peşinde,

avcı tüfeğinden boşalmış,

çıtırtılar sana derin

nefes alamazken sıcakta,

eklenirken

üstüne üstlük ağrılar,

açıklığa kavuşturmanın zorluğu var,

bir söze bakar,

bir çıplak yerlerime,

öncüler erkenden yolda

uyumadan

kilitleri sökerek ,

fırlatırlar bana,

doğru niyetini bilmediğim için kumdan kalelerin,

her yazım hatasında,

sökülmez günahlar kökünden,

kimse duymasın

yapışmasın yakama,

geçerek geliyorum önüne,

sarhoş çift kavgalarından,

çalılar arasında baştan sona,

o zamanlar ayrı

sadık kalınca birbirlerine,

görüşüm kişisel olmasın,

ihtiyaçlarda toplumların kabartısı

çok dik resimlerin aşağı yuvarlanışı,

bir de,

çok farklı kisvelere bürünmüş adlarım var,

cübbe içinde bir günlük yaşamak ahını,

açılsın paravanlar zirvene tırmanırken,

düşünmeden uzunca

kurtulayım sersemliğimden,

on dokuzunda bıyık bırakmışlar gibi,

salkımları topladığımda pürüzlü ellerimle,

mutsuzluk ifade eden bir bulutla çağırılmamın,

küçük odalarda gözden düşmüş takıntılarımla beraber,

genellikle soytarılık eder haysiyetsizce..