Bu İçi Geçmiş Aşkı Uyandıralım

dönüp dolaşıp

sana varmak_bitiş yerinden

ve aynı kaderin yollarında

defalarca pekişmek

yorgun baharın aynı izini sürüp

kader deyip yürümek

ayrılıkla vedalaşıp

içimdeki dinginleşen

fırtınanın,selin ardından

yeniden güneşi görmek

uğrunda harcanan yılları

ilk telaş,ilk heyecanları

yeniden sende denemek

fütursuzca

tuvaldeki boşluğu

şiirdeki eksikliği

yüreğimdeki ezikliği

yitik bir kandil gibi cılız

ruhumun

en incinmiş köşesine sindirip

iki namlu ucunda beklemek

bir yanım eksik,bir yanıp garip

kadere boğun eğmek

annemin

saçları kadar sonbaharım

ıslak yüzünde

unutuldu dualarım

ipe asılmış

rüzgarıyla hayatın

dalgalanmakta duygularım

kör delikli iğne

ruhuma işlerken o acıklı eşsiz danteli

yama üstüne yama

güya

bütünleşmek,hayatla

haydi!

ak içimin dehlizlerinden

gönlünün vadilerine uzanayım

işaret parmağım

bozsun tüm suskunlukları

yüzünden sıyırayım

endişeli maskeyi

zamanın hışırtısıyla

bu içi geçmiş aşkı uyandıralım