Bu Kaçıncı Cemre Kaçıncı Bahar

Bu kaçıncı cemre

Kaçıncı bahar

Kalbime düşüyorsun.

Lakin

Ben üşüyorum

Nasıl bir cemresin ki sen

Hâlâ üşütüyorsun...

Yoksa;

Mevsimler mi değişti.

Aylar mı,

Yıllar mı?

Ne sular ısındı,

Ne de toprak.

Anlamadım ne işti.

Allahım bu nasıl bir gidişti.

Ben,

Vakitli-vakitsiz üşüyorum

Nasıl bir cemresin ki sen.

Hâlâ üşütüyorsun......

Özlemlerimi biriktirdim içimde sana dair

Sığmadı bir türlü yüreğime

Sığdıramıyorum.

Gün kurusu misali

Pencerelerime asıyor,

Bazen;

Kendime, ben bile şaşırıyorum.

Hele şu yaramaz çocuklar yok mu?

Astıklarımı hep oradan aşırıyorlar

Açıkçası,

Sabrımı taşırıyorlar.

Yarı açık penceremde üşüyorum.

Nasıl bir cemresin ki sen,

Hâlâ üşütüyorsun......

Çanakkale'dir yüreğim

Geçemezsin,

Geçilmez.

Belki;

Kurşun yerim

Mermi yerim

Vurduğun yerleri gül derim

Öper geçerim.

Lakin;

Zamansız

Kefensiz toprağa düşüyorum.

Üşüyorum.

Nasıl bir cemresin ki sen,

Hâlâ üşütüyorsun......

Koyma yollarda gözümü n'olur,

Turnalara tutun da gel.

Gayrı yeter.

Emanetin var bu bedende

Bu tende.

Hasretin bu günler

Bir başka yakar

Dumanı bir başka tüter.

Cehennemin dibindeyim.

Ve,

Hâlâ üşüyorum.

Nasıl bir cemresin ki sen,

Hâlâ,

Hâlâ üşütüyorsun...