Bu Şehrin Yalnızlığı

Şehrin yalnız sokaklarında arşınlıyorum.

Sensizlik çekilmiyor.

Arnavut kaldırımları ve ben.

Evet!!!

Ben diyorum.

Anlıkta olsa yolladışım kaldırımlar..

Gittiğin bu şehirden,gözyaşı ardında kalan.

Bardaktan boşalırcasına yağmur .

Sığınacak kuytu bekleyişinde ben.

Sokak lambaları pusulam

Yalnızlığımla sen.

Soluğum kesiliyor,

Dar geliyor ruhum,bedenime.

Yüreğim lodos yimiş,

Martılar üşüşüyor üzerime.

Oysa:

Saydamdı sevdam

Kusursuzdun ,terkettiğin yüreğimde.

Dilimde hala senli sözler.

Yokluğun üşütüyor...

Sen kokuyor,

Kokladığım çiçekler.

Adını gülmira koydum aşk bahçemin

Sevgim kadar asil,

Ruhum kadar berrak...

Gecenin üç-beş nöbetlerinde

Özlüyor bu yürek seni

Yalan değil!!!

Gel be gülüm ,gel gülyüzlüm

Hasretin bağrımda derin yara

Dinmek bilmeyen acıları,

Sızlatıyor

Körbıçağın hoyrat saplanışları...

YALNIZLIK DEĞİL KORKUM,VARLIĞINLA YALNIZ KALIŞIM TÜM KORKUM...

08/09/2009

İZMİR