Bunalım..

gittikçe pisleşir bu zavallı boş dünyada leş insanlar

kokar sokakları cadılar haziranda yastık yorgan yatar

bir mermi yol alır rüzgarlı havada yerinden hep sapar

emziğini kaybetmiş bir bebek ıssız gecelerde zırlar

itler ulur karanlık gecelerde hüzün çöker gecelere

bir serseri yol alır düşler aleminde kalbi kırık

soluk soluğa kaçar serseri ejderin nefesi ensesinde

sevgisiz yakarış yükselir tanrıya unutulmaz asla...