Büyü

sancılı düşlerdeyim geceler boyu

sızım sızım içimde her şey

sayıklıyorum...

-bir kabusluk masallardan uyanıyorum güne...-

seher vakitleri

demli bir çaydan arta kalan acı çöküyor içime

birde nikotin kokulu odamdaki anılar

ne desem

ne etsem boş

-yemyeşil ormanlarda bir tek sarı yaprak benim sanki...-

işte bizim masalımız bu

serkeş kelimelerden ürettiğimiz şiirler gibi

uyak yok

vezin yok

umut yok gibi

dulara kalkan ellerimiz

aminsiz kalıyor

ah yalnızlık...

yalvarırken eteklerine bir dağın

zirvesi duymaz bizi anladım...

-kemirgen bir haşerenin dişlerinde gibiyim...-

oysa;

mutlu yarınlardan söz ederek büyütürdü anam

her ninnisinde büyü derdi

büyü ...

evet hayat bir ' 'büyü' şimdi

etkisinden kurtulamadığım

ve şimdi;

günlerin ahları nasıl birikip günaha döndüyse

tevbeside öyle birikmiş

varlığımız yokluğumuza denk şimdi...