Büyük Şehir Kadını

taksim gibi gözlerin

gecelerin buz gibi soguk ve ezik

gündüzlerin bir okadar boguk ve uzak

az ilerisi

şişli. dudakların,

sayısı yok gelip gecenin

ne selam verilir yenilere

ne de bir tebessüm dünküne.

gerdanında asılı çift kolye

birisi fatih sultan mehmet

birisi bogaziçi

deniz durmaz akar biraz gelgitli

her kadeh sende bir fırtına gibi

beyoglu bedenin

labirent gibi kıvrımların;

sana her bir adımda karşıma cıkan.

arkamı dündügümde tekrar sil baştan.

biraz aşagısı zincirlikuyu

girmeden topragın içine

hissedemem seni.

istanbul gibi kadınsın

ne git dersin gelene

ne de dur dersin gidene.

istanbul gibi kadınsın

uzaktan bakınca mucize

biraz tanıyınca bir okadar kahpe...