Buz Gibi

Ayazında zemherinin

Kapıları kapalı sımsıkı kalbimin

Giydiği kepenek kar altında aşkımın

Buz tutmuş nefesim

Ocaktaki son çalı çıtırdayıp körelmeden

Fark etmeliydim gittiğini

Geç kaldım bak yine

Göremedim her şeyin bittiğini

İçimden çıkıp gitmiş ruhum

Canım yanmıyor

Ve üşümüyorum

Dondu zaman

Sesin çağırıyor beni

Avuçlarında eriyen kar gibi

Damlıyorum

Yüzümde tatlı bir huzur gülümsemesi

Çocuklar şarkı söylüyor

Ayazında zemherinin

Ölüyorum

Ölürken buz gibi ellerim

Buz gibi evim

Avuçlarında eriyip yeniden donuyor kalbim

Buz oluyorum

Ve

Buz gibi seviyorum.