Çağırıyorum Yoksun

Gecenin gözlerine bakıyorum gözlerin diyerek

Yıldızları sönük, sen yoksun

Bu günlere bakıyorum, yarınlara bakıyorum

Hepsinin sırtı dönük

Sen yoksun

Uzaklardasın ellerimden, gözlerimden

Bakışlarım gibi dokunuşlarım yetim

Boyun bükmüş hayaller

Bir tek cılız bir umut kalmış

Çöktüğüm köşede onu beklerim

Nerdesin şimdi, rüyanın hangi evresindesin

Ben var mıyım gülümserken

Elini tutmuş muyum, gözlerine bakmış mıyım

Hiç girmedim ki rüyana biliyorum

Ben gördüm seni hep sen sevilirken

Yoksun

Yokluğunu söküp atamıyorum

Sabaha küstüm, şiire küstüm, mısraya küstüm

Yokluğuna küskünüm anlasana

Sensiz yatamıyorum

Bu bir masal, bir hikâye, bir gerçek

Sen ve ben var, bir de hasretim, anlasana

Bu adam yanıyor yokluğundan, bu adam üzgün

Yalnızlık başucumda yine

Bu adam seni seviyor, bu adam hasta sana

Bak yakamozlarda gözlerin yok

Güller rengini unutmuş dudakların olmadan

Bülbül suskun

Ne olur ya sen gel

Ya çağır beni sabahım sensiz doğmadan