Çakallara Kalınca Dünya

insan bu kıytırık çakal kimi

kimi hakkıyla kalın ense kurt gibi

ne kurda özendim ben

ne çakaldım öteden

zaman geçti acıktım

guruldar oldu karnım

av aradım boşa dolandım

etrafta yoktu kimseler

ne serçeler ne sürüngen

ne çobansız keçiler

iş başa düştü yine

başım aldım yürüdüm

karşıma çıktı sürüler

kimi it ti kimi yılan kimi kuş

kuşlara sözüm yokmuş

el çalınca uçuşmuş

itler yılanlara yılanlar itlere

et ettim iti

ip eyledim diğerini

bağla ağacın köküne

sok sopayı........e

(şiirden af dilerim;okuyandan özür, ne şiirdir ne nesir....can sıkıntısı sabaha karşı öyle absürt bişey işte)