Can Olmuştun Sen Bana

Bir kuş gibi konmuştun, yüce gönül dağıma

Sarmış, sarmalamıştın, can olmuştun sen bana.

Tarumarken her taraf, gül olmuştun bağıma

Huzurla uyuduğum, han olmuştun sen bana.

Dünyada ki cenneti, sen var iken yaşadım

Sana olan sevdamı, şiirlere döşedim

Varlığın bir nimetken, yokluğunda üşüdüm

Damarımda dolaşan, kan olmuştun sen bana.

Sen var iken yanımda, başım göğe ermişti

Gönül sevda bağından, bana güller dermişti

Sonunda göz bebeğim, bana gönül vermişti

Destanlar yazılası, şan olmuştun sen bana.