Kalıba Bakma...

Bir yemin çıktı demin hoyrat dilimden

Kurban ettim onu inat elinden

Derker ki adama dönemezsin sen

Pişmanlık Rabbime açtım elimi

Tövbenin nidası dilimde zikir

Kızarım aklıma yok mu hiç fikir

Kalmadı yüzünde zerrecik şikir

Bir hiçsin içimde noktadan aciz

Kalbime ettiğin düpedüz taciz

Yüreğin çürümüş sırıtır bariz

Hint kumaşı sanar oysa ki hasır

Kasılır kasıntı bilmez son fasıl

Yürü git defterin dürüldü senin

Fermanın postaya verildi demin

Diksende burnunu kendinden emin

Yuh çekerler adama kalıba bakma...