Cefa / Bir Varmış Bir Yokmuş

Yıllarca bu dünyanın, cefasını çekerek

Bazen sevinç içinde, bazense üzülerek

Sırtımdaki kılıçla , 'Allah Allah' diyerek

Üşüsem de acının bir yerini kesmedim

Şiir yazdım, söyledim size ulaşır diye

Bu amansız hastalık, belki bulaşır diye

Ettiğim her yemin de sizle dolaşır diye

Çölde bile vahanın, bir yerinde esmedim

Ah ben şiirlerimle doldurdum dimağımı

Kimseler dokuyamaz , bende olan ağını

Sanma ki sürmüyorum bu devranın çağını

Gülde bile yaprağın, bir yerinden düşmedim

Zaman geçip giderken, acılarla baş başa

Kimseler yetişemez , içimdeki telaşa

Katsan katmasan da ne , gözlerimdeki yaşa

Gölde bile suların, katresinden içmedim.

Ağlıyorsa gençliğin o sonsuzluk durumu

Bize de düşer bir gün, alimlerin huzuru

Bakmasın gözlerime, değmesin hiç nazarı

Dalda masmavi boncuk ,olup da hiç gülmedim...

Ben en güzel günleri, sarıp da bulutlara

Doyamadım seyrine, derip de bağlarında

Yanmışım yine yanmış,lav olup dağlarında

Dolup da gönüllere, sönerek hiç ölmedim...

Şair der ki nazikçe , verin benim çiçeği

Zaman alıyor elden ,gülü börtü-böceği

İster dalımı alsın , isterse yaprağımı

Yol olup da sizlere, bir gün olsun gelmedim...

Gelip de sizlere ben,bir gün olsun demedim...

hea. 2015