Cehenneme Bir Ön Prova

yorulur çocukluğum

ya dinmişse küstahlığı

viyolonsel ritmli

dişi çığlıklı

ağustos kaldırımlarının

güçsüzleşir içimi senfonik yağmalayan

kuşkuların çamurlu laciverdi

heyyyyy

elveda aşk üzerine söylenene güvenmek

sırça sarayları şiirin elveda

elveda giyotini bir istanbul ikindisinde

seni yanımda aramanın

kesme taşlı ince sokaklı kapalı havalı

hüzünlerim yalnızlık bahçeli ve müstakil

bu bırakışın iç deryalarımı umarsızca

kendi haline intihar kurgularımı

oysa ben sesinin zehirli oklarıyla yenilirim kendime

her şeyiyle senli bir dil geliştirmeliyim

ya da ele güne karşı çehrem olmalı susuşun

ölümüne batmalıyım bataklığına bütün elvedaların

cehenneme ön provam sensizliğimle

tek şansım

oluşun her şeyiyle tanıdık bir kentte

ben bu şanslı yalnızlıkla

cehennemi bile alt üst etmeliyim

kıskanıyorum bensiz dinlediğin her şarkıyı