Cennetim
Gün aşka uyandığında
Gözlerim sen rengine boyandı
O günden itibaren
Gözlerim sen
Ruhum senin
Ellerimiz bir ve biz
Yani
Söylediğimiz şarkının
en coşkulu yerinde biz
el ele verince
sevgiyiz.
//
Bulutlar gözyaşı giyindi
aşk'ın huzurunda
Beyhude geçen ömre
Umut tohumlandı
Aşktan sabıkalı
Ateşten gömlek giyen yüreğim
Rüzgar ağlamalarında
Umuda nefessiz kaldı
Çünkü aşk
Yıldız parıltısı giyinen
hoş bir yalandı.
//
"Sevgi nedir, bilmiyorum" dedi
"Sana tutulduğumda
gönlüm yaz dedi
Gökkuşağıyla cilveleşen heyecanla
ellerim titredi
Gözlerim
Hülyalar denizinde yüzdü
Yüreğim kelebek kanadında
rüzgarla sevişti
ve hepsi
bir tek sen etmedi."
diyebildim.
//
Kanatsız melekler huzura çıktığında
Aşk'a susamış yalnızlıkların çığlıkları duyuldu
Gönüllü mahkum oldum
ve Tanrı sev buyurdu.
Sevdim.
...
Bir çocuk masumiyetiyle
his boyalı gülüşlerin
sevgilinin yüreğine sıçradı
ben'den biz'e boyandık
birlikte
Semaya açılan ellerin
dua olup ağladığı
dileklerin
kabulünü izledik
...
Tanrı
olgunlaşmamış yürekleri
aşk ateşiyle dövülmemiş duygulara
yüreklendirmedi...
Yüreğe akan göz yaşıyla
Aşklandım
ve
gönlümün sıratından geçen sevginle
cennetim oldun.
Varlığınla
nur semasına bir el daha açıldı
... ve yürekten edilen tek dua
yüreklendirdi Aşk'ı