Çeşm-i Siyah

çeşmi siyah; siyah gözlü yar

/güzel, siyah gözlü yar/

kalbimin şuracığında bir acı var

'anne acımı'n hemen yanında

ah mihrimah sultan neredesin

sana anlatacaklarım var.

/denizi..

ve ona bakan siyah gözleri../

bir mektup,

iki kelime,

okunmuyor.

dağlar, yollar uzuyor

iki kelime..

düşünüyorum

uzuyor geçmişe yıllar .

kalbimden doğru bakıyorum,

büyüyor,

bu kez okuyorum..

başı ben,

sonu ben değil,

iki kelime.

ah mihrimah sultan..

bir acıyı ne kadar taşır insan.

siyah gözler mi , artık yar değil

kız kulesi, üsküdar üzgün..

/ben de/

deniz durgun.

dipte kalmış yosunlar,

kıyıya bir vursa ah.

bildiğim,tek iki kelime

sonu ben değil,

bana değil..

güneş vuruyor saçlarına dalga dalga

gözleri istemese de ışıldıyor

deniz suskun.

fırtına yüreğinde en dipte

"..benim için git"

elimde değil

siyah tülbent uzatıyorum

geçmişi usulca örtsün diye

çeşm-i siyahın yerine.

"gitmen gerektiğini bilerek git.."

giderim

sen gidersen, çok durmam ben de

birgün ben de giderim..

(15 Şubat, 16.39)

Başını bilmediğim bir roman,

yaşanmış bir hikaye..