Çift Kişilik Nevresimler

Bir tabağın iki kaşıklık düşü

Herkes tek sanıyor

Oysa ben bir canda iki beden yaşıyorum

Diyor ya şair

Mavi kuş

Ben bir serçeyi yüreğimde gizliyorum

Sade senin için

Ne zaman sıkılsan dünyadan ver elini

Uzak diyarlar

Göçme hakkın olduğunu unutma istiyorum

Kumlarda yürüyorum deniz tek kişilik ezgiler mırıldanıyor bana

Sessizce gülüyorum

Ama kumsal biliyor

İki kişilik ayak izlerimizi örtüyor yavaşça

An geliyor ben mavi oluyorum

Şeffaflaşıyorsun yüreğimde

Ve ben sustuğumda sen başlıyorsun

Ondan herkes yüreğimi ölümsüz sanıyor

O yapar diyorlar sağır seslerle

Güçlüdür... Güçlüyüm... Güçlüymüşüm

Gülüyorum

Oysa seni kimse bilmiyor

Ben seni hayata gömüyorum

Ve bazen kayboluyorsun derinimde

Sade senin keşfine açık yolların

Gizeminde terke yatıyor yüreğin

Üşüyorum

Tek kişilik eller

Tek kişilik nevresimlerde

Sevmiyorum ben bu dünyayı anlıyorum

Bir türkü tutturuyor dilim damağım

Kavalıma toplanışı gibi kelebeklerin

Geliyorsun ansızın

İşte o an

Gök mavi oluyor yeniden

Sen mavi oluyorsun ben kadar

Ve biz, biz oluyoruz hak ettiğimiz kadar...