Çocuk Çıkartması

Süngülü çocuklar koşuyor kumsalda

Hayâllerinde annelerinin yüzü

Ve daha hiç biri tatmadan baharı

Doyasıya yaşamışlar güzü

Elma şekeri kokan bir cennet için

Kan kokan bir yola düştüler

Üzerlerine nûr yağacak diye

Yağmur gibi mermiye koştular

Ve hepsi ne güzel arkadaştılar!

Ölüm sahillerinde yanyanaydılar

Devrildiler bir bir et yığını gibi

Bedenleriyle metal yığınlarına süs oldular

Bilmediler nedeni, nasılı, kimi

Göremedi çoğu vuranı kendini

Oysa bir diğer çocuktu vuran;

Bir çocuk daha özleyen evini...

Öldüler, çocuk çocuk öldüler

Hepsi melek olacaklarını sandılar

Bu sahiller boyunca parçalanarak

Ölerek büyüdüler