Çoçukluğumu Özledim...

Bırak beni yaşam kavgam,

Bırak artık peşimi...

Bugün çoçukluğumu yaşamak istiyorum.

Karşı parkta oynayan arkadaşlarımla.

Dışarısı soğuk keşke kar yağsa,

Yağsa da kardan adam yapsak.

Havuçtan burun,

Süpürgeden kollar,

Kömürden gözler...

Ah çoçukluğum...

Ne çabukta geçip gittin.

Oysa şimdi çoçuk olmak, çoçuk kalmak istiyorum...

Çoçukluğumu özledim.

Yaşam da ki kötülükler bitirdi beni.

Çoçukların gözlerin de ki umutla yaşıyorum...

Ah çoçukluğum...

O çıkarsız yaşam.

Şimdi dost bildiklerim çıkar peşinde.

Emiyorlar kanımı kene gibi...

Ben çoçukluğumu özledim.

Bırak hayat bırak beni,

Bırak peşimi.

Bırak çoçuk olayım,

Çoçuk kalayım...

Ellerim çamurla kirlensin,

Kanla değil...

Gözlerim de umut olsun...

Karamsarlık değil...

Ve gönlüm de kocaman sevgi olsun,

Kin değil...

Bırak beni hayat bırak peşimi,

Bırak çoçuk olayım,

Bırak çoçuk kalayım...