Dağların Başındaki Sen

Ufka kömür atarım her akşamüstü treninde

Seni sende hecelerim günün kenarında

Cümlelerin bittiği yerde virgül virgül

Devamı gelsin diye yine yine virgül

Yaşamak seni anda değil yaşamak

Seni her zamanda yaşamak için

Tadındaki tadı her an anmak için

Günlük misali tutarım iki sayfa arası

Yüksek olsada kahverengi gözlerin

Dağ başında dursada beyaz tenin

Atmışız demiri dağlara siyahlar içinde

Bastığımız her yer izinin izi içinde

Kalbindeki ışığa fener tutmak ne çare

Fener gündüzdeki yıldızlar kalır yanında

Bizdeki de gece yalnız yaşayan ay

Ay ile güneşin aşkı gibi ne eksik ne fazla

Düşünmesi güzeldir yaşaması zaten öyle

Ölü doğsada aşk kundaktaki yerinde

Dağların başındaki sen ben yamacında

Umuda yaşamak bana kalan tek çare