Damarlarda Ateşle Savrulan Kan/Lâ nın Ölümü

/ Lâ dese,ürperirdi her yanı,

âşk dese lâ okunurdu dudakları . /

Kesintisiz sürdü lâ, olabildiği kadar ve öylece,

Kaldı yerinde, baştan ayak ucuna bir ürperti süzüldü,

Titredi belki zangır zangır hüzün .

Belki de kaldı öylece sayfalarda olan bitenin geçmiş yüzü.

..

Aşk okunuverse kalbin üzerinden, lâ ürperişi sonsuzluğa akacaktı.

Ve öylece kaldı, tatlı esintinin baş kahramanları.

Gözlerde görüldü veya görülmedi, âşk a çağrıldı adı.

"Keşke aksaydım saçlarının arasından, pervasızca esseydi yüzüm."

Gözler önünde kaldı ve hüzün .

Şimdi kokuların ardında kalan O nun yüzü,

İzleri dün veya dünden önce kalmış, koku hala üzerinde.

Eskimeyen bir tek o kalmış gibi sayfaların arasında,

Toz birikintileri kayıp .

"Keşke nota olsaydım gözlerinin önünde,kulaklarına süzülseydim o naif esintiyle."

Belki içine akardı göz yaşları..

Tane tane tohumlar açılması dilenirdi,

Bugün,dün,yarın.

Ve yarınların sonrası beklenirdi o vakit.

Tohumların açacağı gün ..

Ve kokunun ardında kalan esrarengiz âşk.

Lâ olmadan bul, hücrelerin etrafında gezinen âşkı .

// Topuklarıma kadar sinsin kokusunu barındıran esinti,

Ve dudakların arkasında kalsın hep lâ . //

Denizin ortasında çaresiz ve savunmasız kalmış gibi bakarken yüzü,

Kağıttan bir kayıkla O na varmayı dilerim , alevlendikçe alevlenen ateşe rağmen.

Gözlerin tesiri bu zaman da başlar .

Damarlardan akmışken âşk ateşiyle savrulan kan,

Lâ yerine aşk dilerim.

*Bütün tükenmeye hazır zamanlara rağmen.

Yürekte yaşanmış zamanlardan kalma âşk buğusu .